Een weekendje Östersund

Zondag zijn we - Regis, Nancy (Belg) Sabrina, Jean-Baptiste, Victor, Aurelie (Frans), Nadine (Duts) en Sven (Ollander) - met ons gehuurde busje het land ingetrokken. Ons doel was Östersund, maar we verbleven in een hostel in Persasen. Gigantisch gezellig! De stad op zich was waanzinnig ondermaats - écht niets te zien- maar de omgeving was prachtig. Dichtgevroren meren en uitgestrekte dennebossen onder een dikke laag sneeuw, het heeft iets speciaals. De eerste dag, zondag dus, hebben we vooral besteed aan de weg zoeken. Autostrades zoals wij die kennen hebben ze hier niet. De maximum snelheid op de ijzige wegen was dus 90 km/u. Van ongeveer oktober tot april ben je hier verplicht van met speciale banden te rijden. = Banden met spikes. Geen overbodige luxe merkten we al snel in de bochten. Toen we even stopten aan een tankstation tikten we af op een record volgens de thermometer... - 18°! Danku Katrien voor de dikke muts.

Maandagvoormiddag hebben we Östersund onveilig gemaakt. Zoals al gezegd, niet veel soeps. In de namiddag zijn we dan op zoek gegaan naar het echte Zweden. Elanden! Gezien we niet zoveel zin hadden om dagen in een bos te zitten wachten op een wild dier, zijn we maar naar de elandenboerderij gegaan. Ronduit indrukwekkend. Een vriendelijke man nam ons mee naar de rand van zijn 15ha wildernis waar hij wat beesten houdt. Alle dieren die hier zitten, zijn ofwel hier geboren, of zijn wees. De grootste doodsoorzaak van elanden is natuurlijk de jacht. In Zweden leven ongeveer 300 000 Elanden, waarvan er elk jaar 100 000 neergeschoten worden. Evenveel worden er geboren, geen nood. Tweede doodsoorzaak is een onzachte aanraking met een auto. Moeilijk te geloven, maar verschillende bronnen bevestigen dat er jaarlijks 5000 ongelukken met Elanden zijn. Ik heb zelfs een foldertje over de ongelukken meegenomen in een tankstation. De derde doodsoorzaak zijn de natuurlijke belagers. In midden-Zweden gaat het dan vooral om de bruine beer waarvan er hier 2000 zijn. Anderzijds vrezen elanden ook de lynx, waarvan er véél zijn in Jämtland en occasioneel een aanval van een veelvraat. (cool beest!) Geen wolven, dat leeft hier niet. Als er een kalfje gevonden wordt zonder moeder, krijgt dat hier een nieuwe thuis. Semi-wildernis dus. Op de boerderij maken ze ook zeep van elandenvet dat op hun huid hangt en papier van hun "keutels". Te pas en te onpas vermeldde de gids wat er allemaal te koop was... Het duurde dan ook niet lang alvorens we doorhadden dat die man simpelweg wou dat we zoveel mogelijk geld achterlieten. Hij was heel vriendelijk, dus ik wilde wel wat kopen, maar een harten zeepje met een elandkeutel was toch niets voor mij. Een wafel dan maar met slagroom van elandenmelk. Niet slecht. Zuurder smaakte echter de afrekening waar ons plots 100 SEK voor de rondleiding werd aangerekend! Bastard! Nu ja, voor niets gaat de zon op, zeker in Zweden. (het is trouwens al wat beter met het daglicht, 16.00u haal je al wel)

Na de moosegarden zijn we nog wat gaan wandelen aan het grote meer van Östersund. Toen Victor zijn leeg pakje sigaretten in een vuilbak aan een oprit wou werpen, werden we prompt in het Zweeds uitgemaakt voor het "vuil" van de straat. De vrouw, eigenares van de vuilbak en blijkbaar ook het pad waarop we liepen, vond dat wij geen vuilnis mochten werpen in een vuilbak waarvoor zij betaalt... in wa vor ne wereld leven wij na. Na de wandeling terug naar onze gezellige houten hutjes voor spinazie met patatten en fishsticks. Alles in Persasen was zelf uit hout gemaakt, héél knap. Zeker ook de sauna in niervorm die we duchtig gebruikten 's avonds. Eerst de jongens, dan de meisjes. Kwartiertje sauna en dan minuutje in dezelfde tenue in de sneeuw liggen? absolute aanrader! 's Avonds babbelden we over koetjes en kalfjes met een glas uit de Systembolaget.

Om jullie al iets te laten zijn, zijn er hier al wat foto's. Maar een update komt zeker nog met de foto's van de anderen.

Hej doa!