Katrien besökar Bart

De reden waarom het tijdelijk heel rustig was op deze blog zal mij door iedereen volmondig vergeven worden. Katrien is van 18 april tot gisteren (zondag) op bezoek geweest. De eerste dag heb ik haar de stad laten zien, jawel hélemaal, en de tweede dag zijn we op zoek geweest naar de beverdam. Driewerf helaas, alweer niet gevonden. Het wordt hier zowat een legende dat die ergens in de bossen achter het meer ligt, maar niemand heeft ze ooit met eigen ogen gezien. Goed, het was dus een hele leuke dagtocht.

Maandagmorgend zijn we onze met reclamestickers beplakte (zie foto's) slee gaan afhalen bij Statoil, het tankstation. Met halve plannen zijn we zo het land ingetrokken tot we uitkwamen in Åre, het grootste skigebied van Zweden. Hier wisten de vriendelijke mensen van het informatiecentrum ons te zeggen wat de streek te bieden had. Sportieve lui die we waren beslisten we met één oogcontact dat we twee dagen gingen skiën. Er lag immers nog héél wat sneeuw op de pistes en het was stralend weer. De eerste dag genoten we van 13°, de tweede dag van 9°! Skiën in een fleeceke dus. Natuurlijk lijdt de textuur van de sneeuw daar wel onder, maar dat deerde ons niet. We sliepen in een gezellig appartementje voor 2. De combinatie van het mooie weer een de schoonheid van Zweden gaf ongelofelijk mooie taferelen. De meeste meren waren nog bevroren, maar elke dag ontdooide er wat meer. Als een echte jager merkte Katrien de tweede dag een kudde rendieren op op de piste. Na navraag achteraf aan een leger biologen blijkt dat er geen wilde rendieren meer zijn, maar dat neemt niet weg dat het toch een mooi zicht was. Het skiën was zéér leuk omdat het zo onverwacht kwam, omdat het zo'n mooi weer was én vooral omdat het met mijn geliefde was.

De vierde dag, donderdag, hebben we wat van de prachtige natuur genoten. Eerst een bezoekje aan de Tännforsen watervallen tussen Åre en de Noorse grens. Dat zijn de grootste watervallen van Zweden, 32 meter hoog. Zééér schoon. Een beetje later, meer op de terugweg, lagen de Ristafallen, eveneens erg indrukwekkend. De fotootjes in de link zijn afbeeldingen van de watervallen in de zomer. Onze foto's zijn nu, eind april, gemaakt en er lag dus nog wat sneeuw en ijs. Bij de laatste watervallen hebben we nog een mooie wandeling gemaakt langs de rivier en we hebben geprobeerd de liefde tussen onze twee scoutsgroepen weer te geven. (zie foto's met de truien) Op de weg terug zagen we nog een koppeltje kraanvogels, ook indrukwekkend. Door datzelfde leger biologen werd ons bevestigd dat de lente er écht is als je deze volgens kan zien.

We konden alletwee bevestigen dat de voorbije week een van de mooiste vakanties ooit is geweest voor ons beiden. Enerzijds waren we enorm blij en opgelucht elkaar na drie maanden terug te zien, maar anderzijds heeft de pracht van het land ook zéér veel indruk op ons gemaakt. Als we kunnen, komen we zéker terug.

HEJ DÅ!